matchpoint

Οκτώβριος 3, 2006

Ενας Αμερικανος διπλωματης στην Ελλαδα (2)

Filed under: Uncategorized — Takis Michas @ 3:42 μμ

I
Τακης Μιχας

Ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις περιέχει το βιβλίο «Diplomacy Lessons» (Μαθήματα Διπλωματίας) του Αμερικανού τ. διπλωμάτη Μπρέιντι Κίσλινγκ που παραιτήθηκε από το διπλωματικό σώμα το 2003, διαμαρτυρόμενος για την πολιτική του προέδρου Μπους στο Ιράκ.

Ο Κίσλινγκ όταν παραιτήθηκε υπηρετούσε ως πρώτος πολιτικός σύμβουλος στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, όπου είχε έρθει το 2000 έπειτα από υπηρεσία στην Αρμενία. Στην Αθήνα είχε έρθει υπηρεσιακά για πρώτη φορά το 1988 και υπηρέτησε ως νεαρός διπλωμάτης με αρμοδιότητα σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έμεινε μέχρι το 2002.

Στο βιβλίο του ο Κίσλινγκ κατηγορεί την κυβέρνηση Μπους ότι έχει στην ουσία αχρηστεύσει τη διπλωματία στο όνομα μιας πολιτικής πυγμής που έχει καταστήσει τις ΗΠΑ την πιο αντιπαθή χώρα στον κόσμο.

«Οταν μια οπλισμένη μέχρι τα δόντια υπερδύναμη προσπαθεί να υλοποιήσει μια επιθετική φαντασίωση αυτό είναι το τέλος του κόσμου. Ο κόσμος τελείωσε για τις οικογένειες των χιλιάδων Αμερικανών ανδρών και γυναικών που έχασαν τις ζωές τους ή έμειναν ανάπηροι στο Ιράκ. Ο κόσμος τελειώνει καθημερινά για τα 25 εκατομμύρια Ιρακινών».

Ομως, πέρα και από τις γενικότερες διαφωνίες του με την πολιτική Μπους υπήρξε από την πρώτη στιγμή μια έντονη «κόντρα» του Κίσλινγκ με τον Αμερικανό πρέσβη Τομ Μίλερ, τον οποίο χαρακτηρίζει «τον λιγότερο δημοφιλή πρέσβη από τους 6 τους οποίους υπηρέτησα κατά την παραμονή μου στην Ελλάδα και ο οποίος διορίστηκε από ένα μη δημοφιλή Αμερικανό πρόεδρο για να εκτελέσει τις μη δημοφιλείς πολιτικές αυτού του προέδρου».

Σύμφωνα με τον Κίσλινγκ ο Μίλερ δεν είχε την υπομονή να ακούσει τι του έλεγαν οι Ελληνες συνομιλητές του, αλλά επέμενε να μονοπωλεί τη συζήτηση. Επίσης έδειχνε ελάχιστο ενδιαφέρον και δεν προσπαθούσε να κατανοήσει τα επιχειρήματα των Ελλήνων πολιτικών που είχαν αρνητικές για τη χώρα του απόψεις. Ομως η πιο ενδιαφέρουσα κατηγορία του Κίσλινγκ είναι ότι ο Αμερικανός πρέσβης ενδιαφερόταν περισσότερο να προωθήσει τα ατομικά του συμφέροντα στην Ουάσιγκτον, παρά να πληροφορεί τη χώρα του για την πραγματική κατάσταση στη Ελλάδα.

«Παρατηρώντας τον», γράφει στο βιβλίο του, «κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το μόνο ακροατήριο το οποίο ενδιέφερε την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα ήταν στην Ουάσιγκτον. Τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο η εικόνα των ΗΠΑ επιδεινωνόταν δραματικά, αλλά αυτό δεν ήταν πρόβλημα, το οποίο θα έπρεπε να αναφέρουμε ή να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε».

Η στάση του Μίλερ υπαγόρευε και τη γενικότερη στάση της πρεσβείας των ΗΠΑ σε ορισμένα κρίσιμα θέματα, όπως της αγοράς τεθωρακισμένων από την Ελλάδα τον Απρίλιο του 2001. Η επιλογή που επρόκειτο να κάνει η ελληνική κυβέρνηση ήταν μεταξύ των γερμανικών Λέοπαρντ και των Αμπραμς της Τζένεραλ Νταϊνάμικς. Ο Μίλερ είχε συγκαλέσει γενική σύσκεψη στην πρεσβεία όλων των επικεφαλής τμημάτων, στην οποία τόνισε πόσο σημαντικό ήταν για τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ να αγοραστούν τα αμερικανικά τεθωρακισμένα.

Ομως, όπως επισημαίνει ο Κίσλινγκ, αυτή δεν ήταν μια ρεαλιστική τοποθέτηση. Η κυβέρνηση Σημίτη είχε ήδη αγοράσει πολλά αμερικανικά οπλικά συστήματα ως μέρος του εξοπλιστικού προγράμματος της χώρας και ήταν καιρός τώρα να ικανοποιήσει και τους Γερμανούς, που είχαν υποστηρίξει πολλές φορές την Ελλάδα στην Ε.Ε. Ομως ο πιο σημαντικός λόγος για τον οποίο η τοποθέτηση Μίλερ δεν ήταν ρεαλιστική, ήταν επειδή η Ελλάδα δεν χρειαζόταν τα τανκς.

«Δεν εξυπηρετούσε τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ», γράφει ο Κίσλινγκ, «να κάνει η Τζένεραλ Νταϊνάμικς μια μεγάλη πώληση. Οι στρατιωτικοί ακόλουθοι στην πρεσβεία συμφωνούσαν ότι η Ελλάδα σπαταλούσε χρήματα άσκοπα στα τανκς. Καμία χερσαία δύναμη δεν επρόκειτο να εισβάλει τις επόμενες δύο δεκαετίες. Το ΝΑΤΟ είχε πολύ περισσότερα τανκς απ’ αυτά που μπορούσε να μεταφέρει σε ένα πεδίο μάχης».

Και συνεχίζει:

«Γιατί, διερωτήθηκα, όταν όλοι γνωρίζαμε ότι η πώληση των τανκς ήταν μια χαμένη υπόθεση για τα αμερικανικά επιχειρηματικά συμφέροντα, η πρεσβεία μας εξακολουθούσε να προωθεί την ιδέα ότι η Ελλάδα χρειαζόταν τανκς; Γιατί δεν χρησιμοποιούσαμε την επιρροή μας προκειμένου να κατευθύνουμε την Ελλάδα σε είδη τα οποία είχε πραγματικά ανάγκη;».

Οταν ο Κίσλινγκ έθεσε αυτά τα ερωτήματα κατά τη διάρκεια της σύσκεψης στην πρεσβεία νόμιζε ότι έκανε μια ρεαλιστική εκτίμηση της κατάστασης. Ομως ο Μίλερ «αντέδρασε λες και προσπαθούσα να τον υπονομεύσω προσωπικά».

Ο λόγος της παράξενης αυτής αντίδρασης σχετιζόταν με τις γραφειοκρατικές ραδιουργίες στην Ουάσιγκτον:

«Οποιοσδήποτε πρέσβης παραδεχθεί ήττα, ή ακόμη ότι προτείνει μια καλύτερη λύση, θα κατασπαραχθεί. Το λόμπι της Τζένεραλ Νταϊνάμικς θα διαδώσει σε όλο τον κόσμο ότι είναι ένας looser».

Στο βιβλίο του ο Κίσλινγκ αποκαλύπτει επίσης και μια λιγότερο γνωστή στο ευρύ κοινό πτυχή των δραστηριοτήτων του ως αξιωματούχους για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου παραμονής του στην Ελλάδα υπήρξε ο ανώνυμος συντάκτης της έκθεσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ το 1990, που προκάλεσε τεράστιο σάλο επειδή έκανε αναφορά σε μια «σλαβομακεδονική μειονότητα».

Οπως αναφέρει:

«Για πρώτη φορά από το 1950 ένα επίσημο έγγραφο κατέγραφε το γνωστό σε όλους, αλλά αποσιωπούμενο από όλους γεγονός ότι η Ελλάδα είχε μια σλαβική γλωσσική μειονότητα με ακτιβιστές που δεν τους επέτρεπαν να ασκούν τα δικαιώματά τους».

Η δημοσίευση της έκθεσης προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις. Οπως γράφει στο βιβλίο του, οι εφημερίδες κυκλοφορούσαν με πηχυαίους τίτλους «Μας μαχαίρωσαν πισώπλατα»! Ο τότε πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης είχε εξοργισθεί με την πρεσβεία διότι η πολιτικοί του αντίπαλοι χρησιμοποιούσαν την έκθεση για να υποστηρίξουν ότι οι παραδοσιακές καλές σχέσεις που είχε η Ν.Δ. με τις ΗΠΑ δεν διασφάλιζαν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Ο τότε Αμερικανός πρέσβης Σωτήρχος βρέθηκε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, διότι είχε υπογράψει την έκθεση χωρίς να την έχει διαβάσει, κάτι το οποίο φυσικά δεν μπορούσε να παραδεχθεί!

«Οι ΗΠΑ», γράφει ο Κίσλινγκ, «είχαν σπάσει ένα ταμπού. Για πρώτη φορά οι Ελληνες αναγνώστες των κυριότερων εφημερίδων μάθαιναν για την ύπαρξη χιλιάδων Ελλήνων πολιτών που μιλούσαν στα σπίτια τους μια ιδιαίτερη γλώσσα που λεγόταν μακεδονικά από τους γλωσσολόγους. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θα είχε δημοσιεύσει την έκθεση αν κάποιος τούς είχε προειδοποιήσει από πριν για τις αντιδράσεις».


Λ

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Hi, this is a comment.
    To delete a comment, just log in, and view the posts’ comments, there you will have the option to edit or delete them.

    Σχόλιο από Mr WordPress — Οκτώβριος 3, 2006 @ 3:42 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: