matchpoint

Ιανουαρίου 29, 2007

Οι ριζες του αντιαμερικανισμου στην Ελλαδα

Filed under: Uncategorized — Takis Michas @ 10:46 πμ

 


 

Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ*

 

Η διαβόητη ρουκέτα στην αμερικανική πρεσβεία και η τελευταία προκήρυξη του Επαναστατικού Αγώνα επαναφέρουν στο προσκήνιο το θέμα του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα. «Αιχμή», η υποστήριξη της χούντας από τις ΗΠΑ, η ιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης, η πολύχρονη κριτική της αριστεράς στην Ουάσιγκτον.

Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα;

Ενα βιβλίο που θα κυκλοφορήσει την άνοιξη έρχεται να αμφισβητήσει πολλά. «Αιρετικός» ο συγγραφέας του, ο καθηγητής Διπλωματικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γ. Στεφανίδης, υποστηρίζει:

* Ιστορικά, ο μαζικός αντιαμερικανισμός στην Ελλάδα δεν είναι κυρίως «αριστερό» αλλά «εθνικιστικο» φαινομενο. Ο μετεμφυλιακός «αντιαμερικανισμός» της αριστεράς παρέμενε για χρόνια σε δεύτερη μοίρα.

* Οι ρίζες του δεν βρίσκονται τόσο στη φιλοχουντική στάση της Ουάσιγκτον όσο στο ότι οι ΗΠΑ δεν στήριξαν τα ελληνικά αιτήματα («Ενωση») στην Κύπρο κατά τη δεκαετία του ’50.

Η έρευνα τιτλοφορείται «Stirring the Greek nation: political culture, irredentism and anti-americanism in post-war Greece, 1945-1967» («Ξεσηκώνοντας το ελληνικό έθνος: πολιτική κουλτούρα, αλυτρωτισμός και αντιαμερικανισμός στη μετεμφυλιακή Ελλάδα 1945-1967»). Διήρκεσε πολλά χρόνια και βασίστηκε, μεταξύ άλλων, σε δημοσιεύματα ελληνικών εφημερίδων της εποχής, στα εθνικά αρχεία των ΗΠΑ, τα αρχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα κρατικά αρχεία της Βρετανίας, σοβιετικά αρχεία, αδημοσίευτα προσωπικά ημερολόγια κ.λπ.

«Πράγματι», λέει ο καθηγητής Στεφανίδης, «ο αντιαμερικανισμός ως μαζική αντίληψη προϋπάρχει της χούντας, αφού εμφανίζεται στα μέσα του ’50 ως εχθρότητα κατά των ΗΠΑ και της Βρετανίας που δεν υιοθετούν το σύνθημα της «Ενωσης» της Κύπρου με την Ελλάδα. Θα πάρει, μάλιστα, και βίαιες μορφές (κάψιμο σημαιών κ.λπ.) το Δεκέμβριο του 1954, στη Θεσσαλονίκη, όταν οι σύμμαχοι δεν υποστήριξαν στον ΟΗΕ μια προσφυγή της Αθήνας για το Κυπριακό».

Η τολμηρή έρευνα αποκαλύπτει στοιχεία που παραπέμπουν σε απίστευτες συμπτώσεις και σε γεγονότα που μοιάζουν με παιχνίδι της Ιστορίας:

1 Μπορεί τώρα να συζητάμε για το χτύπημα στον θυρεό της πρεσβείας, όμως η πρώτη βομβιστική επίθεση κατά αμερικανικού στόχου έγινε πριν από 50 χρόνια: Ηταν, το Δεκέμβριο του 1957, εναντίον της αμερικανικής βιβλιοθήκης στην Αθήνα (που καταστράφηκε ολοσχερώς) και της αμερικανικής βάσης στο Ελληνικό, προκαλώντας βλάβες σ’ ένα μετασχηματιστή.

*Την ευθύνη ανέλαβε η «Εθνική Οργάνωση Ελληνικής Ανεξαρτησίας», η οποία σε προκήρυξή της αυτοπροσδιοριζόταν ως «αντικομμουνιστική» που στοχεύει… να «ελευθερώσει την Ελλάδα από την ξένη υποτέλεια».

2 Η προκήρυξη, μάλιστα, κατέληγε με ένα σύνθημα που έμελλε να κυριαρχήσει αργότερα: «Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες»! Μερικές ημέρες μετά συνελήφθησαν οι δράστες: τέσσερις κύπριοι φοιτητές, ο ένας στέλεχος της ΕΟΚΑ.

* Οπως αποκαλύπτει ο κ. Στεφανίδης, τα εκρηκτικά προμηθεύτηκαν οι δράστες από λοχαγό του ελληνικού στρατού: «Το γεγονός», επισημαίνει, «ότι οι αξιωματικοί ενός κατ’ εξοχήν αντικομμουνιστικού σώματος, όπως ο ελληνικός στρατός της εποχής, συμμετείχαν σε τρομοκρατικές ενέργειες κατά των ΗΠΑ δείχνει ασφαλώς πόσο λανθασμένη είναι η αντίληψη που θεωρεί τον αντιαμερικανισμό στην Ελλάδα αποκλειστικά αριστερό φαινόμενο».

3 Ούτε, όμως, η στροφή της κοινής γνώμης κατά των ΗΠΑ είναι πρόσφατη υπόθεση: Σε δημοσκόπηση του 1956 η πλειοψηφία δήλωνε ότι τα συμφέροντα της Ελλάδας δεν ταυτίζονταν με εκείνα των ΗΠΑ (38% έναντι 36%). Αλλωστε, εφημερίδες της δεξιάς όπως η «Καθημερινή» και ο «Εθνικός Κήρυκας» πρωτοστατούσαν στις επιθέσεις εναντίον των ΗΠΑ.

* «Οσον αφορά τις ελληνικές κυβερνήσεις», λέει ο συνομιλητής μας, «αυτές ακολουθούσαν τη γνωστή διπλοπροσωπία: Οταν μιλούσαν με τους Δυτικούς έδειχναν τάσεις συμβιβασμού. Ομως, στο εσωτερικό της χώρας κατηγορούσαν τους συμμάχους ότι αντιστρατεύονται τα εθνικά μας δίκαια».

4 Ποιοι πρωτοστατούσαν σε αντιαμερικανικές εκδηλώσεις; Πολλοί, μεταξύ των οποίων και ο τότε βουλευτής των Φιλελευθέρων Κωνσταντίνος Μητσοτάκης! Τον Μάιο του 1956 ήταν ο κύριος ομιλητής σε διαδήλωση των ελλήνων εργαζομένων στην αμερικανική βάση της Σούδας, οι οποίοι απεργούσαν επειδή οι ΗΠΑ δεν υποστήριζαν τα ελληνικά αιτήματα στην Κύπρο.

Ο Κ. Μητσοτάκης έπαιξε μάλιστα καθοριστικό ρόλο στις λαϊκές αντιδράσεις που ματαίωσαν την επίσκεψη του Εκτου Στόλου στο νησί, την ίδια περίοδο. Αντιαμερικανική στάση τηρούσε, τέλος, και η φιλική προς τον ίδιο εφημερίδα «Ελευθερία» και ο εκδότης της Πάνος Κόκκας.

* «Οι Αμερικανοί πρόσεξαν τον Μητσοτάκη αμέσως», λέει ο συνομιλητής μας, «και τον επόμενο χρόνο τού οργάνωσαν μια επίσκεψη στις ΗΠΑ για να γνωρίσει καλύτερα τη χώρα».

Αργότερα, φυσικά, ο μετέπειτα κεντροδεξιός πολιτικός υποστήριξε την αμερικανική πολιτική.Με αξαιρεση φυσικα τους προσφατους πολεμους στην Γιουργκοσλαβια οπου ταυτισθηκε με την πολτικη Μιλοσεβτις.

5 Ο καθηγητής Στεφανίδης επικαλείται και τον πρέσβη των ΗΠΑ Τζον Αλεν, ο οποίος μίλησε για το φαινόμενο του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα από το 1956, και παραπέμπει σε μια ειδική μελέτη του 1962 του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που προσδιόριζε την Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο ως τις «τρεις πιο εθνικιστικές χώρες σε μια περιοχή από το Αιγαίο Πέλαγος ώς τη Μέση Ανατολή».

– Πώς συνοψίζει ο συνομιλητής μας τα ευρήματα της μελέτης του;

«Η άρνηση της αναγνώρισης της διεθνούς πραγματικότητας και η ανάγκη να βρεθούν αποδιοπομπαίοι τράγοι, βρίσκονται στη βάση της γένεσης του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα. Οταν όλοι κατάλαβαν, τη δεκαετία του ’50, ότι η Ουάσιγκτον δεν επρόκειτο να στηρίξει τις ελληνικές επιθυμίες στο θέμα της Κύπρου, τότε η εικόνα των ΗΠΑ ως ηγέτη του «ελεύθερου κόσμου» και ως εκφραστή των εθνικών αιτημάτων κατέρρευσε». Ηταν η αρχή…

*Μια παραλλαγη αυτου του αρθρου δημοσιευθηκε στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΗμ 28/01/2007



Advertisements

3 Σχόλια »

  1. […] sein Buch über Griechenlands Unterstützung für Milosevics Serbien bekannt wurde, fragt nach den Wurzeln des griechischen Antiamerikanismus (Gr.). Obgleich eher im linken Spektrum zuhause, ist Michas kein Antiamerikaner, betreibt aber […]

    Πίνγκμπακ από » Die Wurzeln des griechischen Antiamerikanismus » TRANSATLANTIC FORUM | ΤΡΑΝΣΑΤΛΑΝΤΙΚ ΦΟΡΟΥΜ » Blog Archive » Western Values in a Globalized World — Ιανουαρίου 29, 2007 @ 4:43 μμ | Απάντηση

  2. Η έρευνα αποδεικνύει ότι η εκ συστήματος κατηγορούμενη από την αριστερή προπαγάνδα Ελληνική Δεξιά, είναι γνησίως πατριωτική (στο επίπεδο του λαού, διότι στο επίπεδο του κομματικού κατεστημένου «δεξιοί» και «αριστεροί» είναι ξενόδουλοι και προδότες εξίσου).

    (Επιφυλάσσομαι βεβαίως ως προς τους σκοπούς της επισημάνσεως: Τον κομμουνιστικό αντιαμερικανισμό δεν τόν φοβόμαστε πια, ξόφλησε· καιρός να βάλουμε στο στόχαστρο τους «εθνικιστές» (=συνειδητούς Έλληνες πατριώτες). Αυτό είναι; Δεν θα μέ εξέπληττε. Όταν η «προοδευτικοί» μιλούν για Ιστορία, αποβλέπουν στο μέλλον – πολιτική κάνουν οι άνθρωποι, όχι επιστήμη! Άλλωστε ο γνωστός υβριστής των φιλοπάτριδων Ελλήνων, Αντώνης Λιάκος, το έχει δηλώσει επανειλημμένως (π.χ. «ποια Ιστορία ταιριάζει στην παγκοσμιοποίηση;» («Βήμα», 31-7-2005), δηλαδή, ποια ψευδο-«Ιστορία» πρέπει να κατασκευάσουμε, για να λοβοτομήσουμε τους λαούς, και δη τους Έλληνες, και να επιβάλουμε την παγκοσμιοποίησι; )

    Γράφει όμως ο αμερικάνος «ειδικός»:

    την Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο ως τις «τρεις πιο εθνικιστικές χώρες σε μια περιοχή από το Αιγαίο Πέλαγος ώς τη Μέση Ανατολή».

    Μα, μεταξύ Αιγαίου και Μέσης Ανατολής, η Ελλάδα, η Κύπρος (αν θεωρηθεί «χώρα») και η τουρκία είναι οι μόνες, σχεδόν χώρες. Και, επιπλέον, βρίσκονται σε θερμό πόλεμο, για την ανεξαρτησία ή την υποδούλωση της Κύπρου. Πολύ παράξενο να είναι «εθνικιστικές»… (Όσο αντιστεκόμεθα ακόμη και δεν έχουν έχουν κατορθώσει να μάς μεταβάλουν σε πληθυσμό αρνησιπάτριδων χαλβάδων.)

    Ο Στεφανίδης (ή ο αρθρογράφος) παραβλέπει όμως ότι το Κυπριακό ήταν (δικαίως) βασικό σημείο αντικυβερνητικής αντιπαραθέσεως από πλευράς Κέντρου (συνεπώς εκ των αριστερών της ΕΡΕ). Αλλά και σε λαϊκό επίπεδο από πλευράς των προδομένων από τον καραμανλισμό αγνών δεξιών Ελλήνων πατριωτών του Συναγερμού του Στρατάρχου Παπάγου.

    Εδώ επί «εθνάρχου» Καραμανλή, όταν οι άγγλοι κρεμούσαν τον Καραμανλή, η καραμανλική αστυνομία σκότωνε στους δρόμους Έλληνες διαδηλωτές! Τους νεκρούς των αντιβρετανικών διαδηλώσεων πόσο τούς θυμόμαστε σήμερα; Μιλούμε για νεκρούς, για ένα «Πολυτεχνείο» της «δημοκρατίας», χάριν των καλών σχέσεων με την Δύσι!

    Συνεχίζει ο αμερικάνος «ειδικός»:

    «Η άρνηση της αναγνώρισης της διεθνούς πραγματικότητας […] Οταν όλοι κατάλαβαν, τη δεκαετία του ’50, ότι η Ουάσιγκτον δεν επρόκειτο να στηρίξει τις ελληνικές επιθυμίες στο θέμα της Κύπρου, τότε η εικόνα των ΗΠΑ ως ηγέτη του «ελεύθερου κόσμου» και ως εκφραστή των εθνικών αιτημάτων κατέρρευσε».

    Μα, συγγνώμη, αυτή είναι, ακριβώς, η πραγματικότητα! Ότι οι ΗΠΑ δεν είναι… «ηγέτης του ελεύθερου κόσμου», όπως λένε οι ονειρώξεις της προπαγανδιστικής μπουρδολογίας, αλλά εχθρός των Ελληνικών εθνικών συμφερόντων και κατακτητής της Ελλάδος διά των εγκαθέτων μαριονετών τους του ξενόδουλου κομματικού κατεστημένη. Πόσο παράξενο, ο κατακτημένος ναός να μην συμπαθεί τον κατακτητή του!

    Εάν τουλάχιστον οι ελλαδίτες πολιτικάντηδες δεν ήταν χαμερπή ξενόδουλα σαλιγκάρια, ίσως ο Ελληνικός λαός δεν ήταν τόσο φανατικά αντιαμερικανικός, διότι θα έβλεπε ότι έχει ηγέτες που μιλούν πρόσωπο προς πρόσωπον με την υπερδύναμη. Τότε θα μπορούσαμε να δούμε, ίσως, και τους αμερικανούς ως συνεργάτες, και όχι ως αφέντες που μάς επιβάλουν τα τσιράκια τους (όπως τώρα τους πολιτικάντηδές μας υποστηρικτές του σχεδίου Αννάν, της αλώσεως της Ε.Ε. από την τουρκία, της αποδοχής της μαζικής λαθρομεταναστεύσεως και της «πολυπολιτισμικότητος», του Μάαστριχτ, της απεμπολήσεως του ονόματος της Μακεδονίας κλπ, την παράδοσί μας στις αξιώσεις των τούρκων και σλαβομακεδόνων στην Θράκη και σε όλη την Ελλάδα, όλα υπό την ενθάρρυνσι της αμερικανικής νέας τάξεως, σε ευθεία αντίθεσι με την θέλησι του Ελληνικού λαού).

    Δηλαδή, η κυριότερη αιτία του αντιαμερικανισμού είναι τελικώς το πατριωτικό έλλειμμα, η έλλειψις Ελληνικής συνειδήσεως, του ελλαδικού κομματικού- οικονομικού- «πολιτιστικού»- διαπλεκόμενου κατεστημένου.

    Υπ’ αυτήν την έννοια, ναι, εμείς φταίμε.

    Ούτως εχόντων των πραγμάτων, όμως, δεν μπορούμε παρά να αναρωτούμεθα, όπως κάνει κάθε Κυριακή σχεδόν από την επιφυλλίδα του ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς και απάντησι δεν παίρνει: Πόσο απίστευτα ωμή, εξοντωτική, συνθλιπτική, πρέπει να είναι η επιβολή της πλανηταρχίας, για να είναι η ηγεσία μας, σε προφανή αντίθεση με την λαϊκή θέλησι, τόσο ευξετελιστικά αναξιοπρεπής, τόσο αφελληνισμένη;

    Σχόλιο από ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ — Ιανουαρίου 29, 2007 @ 7:05 μμ | Απάντηση

  3. «όταν οι άγγλοι κρεμούσαν τον Καραμανλή»

    Γράφε: όταν οι άγγλοι κρεμούσαν τον Καραολή

    Σχόλιο από ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ — Ιανουαρίου 29, 2007 @ 7:08 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: