matchpoint

Μαρτίου 19, 2007

Filed under: Evolutionary biology — Takis Michas @ 4:08 μμ

Πλανήτης ΓΗ

Υπάρχει τελικά Δημιουργός;

Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ

Ο Αγγλος καθηγητής Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδη Ριτσαρντ Ντοκινσς  είναι αναμφίβολα ο πιο γνωστός εκπρόσωπος της Θεωρίας της εξέλιξης του Δαρβίνου σήμερα. Είναι επίσης και ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός της λεγόμενης «Θρησκευτικής Δεξιάς». Σε αντίθεση με άλλους επιστήμονες συναδέλφους, οι οποίοι απλώς δεν ασχολούνται με το θρησκευτικό φαινόμενο, ο Ντουόρκιν έχει ξεκινήσει πόλεμο με τη θρησκεία, υποστηρίζοντας ότι οι θρησκευτικές αντιλήψεις ευθύνονται για πολλά από τα δεινά του σύγχρονου κόσμου. Το τελευταίο του βιβλίο «Η ψευδαίσθηση Θεός» («The God Delusion») έχει γίνει και αυτό, όπως και τα προηγούμενα βιβλία του, μπεστ-σέλερ στη χώρα του και στις ΗΠΑ. Ας δούμε ορισμένα από τα επιχειρήματα που αναπτύσει:

Ρόναλντ Ντουόρκιν

Για την άποψη ότι η επιστήμη δεν μπορεί να αποφανθεί για θρησκευτικά θέματα, διότι επιστήμη και θρησκεία αναφέρονται σε διαφορετικούς γνωστικούς χώρους.

«Για να καταλάβετε την υποκρισία των θρησκευομένων που υιοθετούν αυτό το επιχείρημα φανταστείτε ότι ορισμένοι αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν ίχνη DNA που αποδεικνύουν ότι ο Ιησούς γεννήθηκε από παρθένα μητέρα και ότι δεν είχε πατέρα. Αν οι θρησκευόμενοι δεν ήσαν υποκριτές, θα αγνοούσαν τα ευρήματα των αρχαιολόγων στο βαθμό στον οποίο τα επιστημονικά τεκμήρια δεν μπορούν να απαντήσουν σε θεολογικά ερωτήματα. Πιστεύει κανείς πραγματικά ότι θα αντιδρούσαν με αυτό τον τρόπο; Στοιχηματίζω ότι κάθε θεολόγος και κάθε παπάς θα έκανε ό,τι μπορούσε για να διαδώσει αυτά τα αρχαιολογικά ευρήματα! Το ερώτημα λοιπόν είναι: Είχε ή δεν είχε ο Ιησούς πατέρα; Είναι ένα ερώτημα το οποίο επιδέχεται επιστημονική απάντηση. Η επιστήμη είναι η μόνη που μπορεί να δώσει την απάντηση».

Για τον αγνωστικισμό σε σχέση με τον αθεϊσμό.

«Λέγεται ότι η μόνη ορθολογική στάση είναι ο αγνωστικισμός, επειδή δεν μπορεί κανείς ούτε να αποδείξει ούτε να καταρρίψει την ύπαρξη ενός υπερφυσικού δημιουργού. Βρίσκω αυτό το επιχείρημα αδύναμο. Είναι αλήθεια ότι δεν μπορείς να καταρρίψεις οτιδήποτε, αλλά μπορείς να υπολογίσεις την πιθανότητα της ύπαρξής του. Υπάρχει ένας άπειρος αριθμός πραγμάτων, την ύπαρξη των οποίων δεν μπορούμε να καταρρίψουμε: τα πράσινα άλογα, τους λυκάνθρωπους, τις τσαγιέρες που περιστρέφονται γύρω από τον Αρη. Ομως δεν τους δίνουμε καμιά σημασία, εκτός και αν υπάρξει κάποιος σοβαρός λόγος που θα μας κάνει να πιστέψουμε ότι υπάρχουν».

Για το επιχείρημα ότι η ύπαρξη του Θεού αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η τελειότητα και λειτουργικότητα του Σύμπαντος αποδεικνύουν ότι χρειάστηκε κάποιος σχεδιασμός και ότι δεν μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα τυχαίων παραγόντων.

«Ηδη πριν από τρεις αιώνες ο φιλόσοφος Ντέιβιντ Χιουμ έδειξε ότι πρόκειται για ένα σαθρό επιχείρημα. Δεν μπορείς να ερμηνεύσεις όντα που από στατιστικής σκοπιάς έχουν μικρές πιθανότητες ύπαρξης, όπως οι ζώντες οργανισμοί, στη βάση του επιχειρήματος ότι έχουν σχεδιασθεί, διότι σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να εξηγήσεις επίσης την ύπαρξη του σχεδιαστή που στατιστικά, ως πιο τέλειος, είναι ακόμα πιο απίθανος από τις κατασκευές του. Ο σχεδιασμός δεν μπορεί ποτέ να είναι η τελική εξήγηση, διότι και η ύπαρξη του σχεδιαστή χρειάζεται ερμηνεία. Αν, όπως έχει υποστηριχθεί, η ζωή στον πλανήτη μας ξεκίνησε από ένα φορτίο μικροβίων που το έστειλαν με ένα πύραυλο κάποια όντα από έναν άλλο πλανήτη, χρειαζόμαστε πάλι μια ερμηνεία της ύπαρξης αυτών των ευφυών εξωγήινων που τα έστειλαν. Σε τελική ανάλυση, θα πρέπει να έχουν εξελιχθεί σταδιακά από κάποιο πιο απλό προηγούμενο στάδιο. Μόνον η θεωρία της φυσικής επιλογής μπορεί να σταματήσει αυτήν τη συνεχή παλινδρόμηση. Είναι γεγονός ότι στον κόσμο των κατασκευών τα πολύπλοκα πράγματα, τα οποία φαίνονται ότι είναι προϊόντα σχεδιασμού, έχουν πράγματι σχεδιασθεί από κάποιον. Ο μέσος άνθρωπος βγάζει κατ’ αναλογίαν το συμπέρασμα ότι και τα πολύπλοκα φυσικά αντικείμενα -η καρδιά, τα μάτια κ.λπ.- είναι και αυτά το αποτέλεσμα σχεδιασμού. Ο συλλογισμός αυτός είναι λανθασμένος. Είναι γεγονός ότι αν αναμείξεις τυχαία τα συσταστικά ενός ματιού ή ενός ποδιού και αν το επαναλάβεις εκατομμύρια φορές, θα ήσουν εξαιρετικά τυχερός αν προέκυπτε στο τέλος ένα φυσικό αντίκειμενο το οποίο θα μπορούσε να δει ή να περπατάει. Ομως η εξήγηση δεν είναι ο σχεδιασμός αλλά η φυσική επιλογή. Η φυσική επιλογή είναι μια μη-τυχαία διαδικασία που σταδιακά οικοδομεί την πολυπλοκότητα. Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι ένα μάτι ή μια καρδιά ή ένα πόδι -ένα φυσικό αντικείμενο με άλλα λόγια, του οποίου η πολυπλοκότητα εκ πρώτης άποψης φαίνεται ανεξήγητη μέχρι να εντοπίσεις τη σταδιακή διαδικασία που οδήγησε σε αυτήν».

Η ζωή δεν θα είχε νόημα αν βγάζαμε τον Θεό από τη ζωή μας. Αυτός δίνει νόημα στη ζωή.

«Αντιθέτως, η επστημονική κοσμοαντίληψη είναι μια ποιητική κοσμοαντίληψη, είναι περίπου μια υπερβατική κοσμοαντίληψη. Είμαστε εξαιρετικά προνομιούχοι για το ότι απλώς και μόνο γεννηθήκαμε και ότι μας έχουν παραχωρηθεί μερικές δεκαετίες -πριν πεθάνουμε για πάντα-, στις οποίες μπορούμε να κατανοήσουμε, να εκτιμήσουμε και να χαρούμε το Σύμπαν. Αυτοί που είναι τυχεροί να ζουν σήμερα, είναι ακόμα πιο προνομιούχοι σε σχέση με αυτούς που έζησαν σε παλαιότερες εποχές. Εχουμε το πλεονέκτημα όλων των προηγούμενων επιστημονικών ανακαλύψεων. Εχουμε το προνόμιο να γνωρίζουμε πολύ περισσότερα σε σχέση με τις προηγούμενες εποχές. Θα έπεφταν τα μαλλιά του Αριστοτέλη αν αντάμωνε έναν σημερινό μαθητή σχολείου. Αυτή είναι η προνομιούχα εποχή στην οποία ζούμε. Και αυτό δίνει στη ζωή μας νόημα. Το γεγονός ότι η ζωή μου είναι πεπερασμένη και ότι αυτή είναι η μοναδική ζωή που έχω, με κάνει να έχω ακόμα μεγαλύτερη όρεξη όταν σηκώνομαι κάθε πρωί να ξεκινώ τις προσπάθειές μου να κατανοήσω τον κόσμο στον όποιο ήμουν τόσο προνομιούχος να γεννηθώ».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 12/03/2007

Copyright © 2007 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.

Advertisements

8 Σχόλια »

  1. Η ουσία δεν βρίσκεται στο να αιτιολογήσεις την ύπαρξη η μη ύπαρξη του θεού. Εγώ το μόνο που ξέρω είναι αυτό που νιώθω και πιστεύω. Νιώθω αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει θεός, νιώθω ότι η ζωή μου θα συνεχιστεί μετά θάνατο…Το αν μετά τη τωρινή μου ζωή διαπιστώσω ότι εν τέλει ήμουν λάθος , λίγο με απασχολεί !Αυτό που νιώθω με κάνει και αισθάνομαι ωραία , να συνεχίσω τη ζωή μου, να προσφέρω στους άλλους όσο πιστεύω ότι μπορώ να προσφέρω….Η ουσία βρίσκεται στο τι νιώθουμε αυτή τη στιγμή , τα υπόλοιπα θα τα νιώσουμε όταν θα έρθει εκείνη η ώρα……Αυτό έχω καταλάβει στη ζωή μου και προσπαθώ να το σκέφτομαι και να το εφαρμόζω …όταν έρχονται οι δύσκολες ώρες…
    Καλό σου βράδυ.

    Σχόλιο από imikrimarika — Μαρτίου 25, 2007 @ 7:31 μμ | Απάντηση

  2. Χαιρετε, ωραιο θεμα, γραφω καπως καθυστερημενα αλλα ηθελα να σας ρωτησω αν εχετε υποψη σας την κριτικη του terry eagleton in the London review of books για το εν λογω βιβλιο??
    ειναι πολυ καλη και μαλιστα απο την μερια ενος μαρξιστη..

    Σχόλιο από Bazarov — Μαρτίου 29, 2007 @ 11:48 πμ | Απάντηση

  3. Αν ενας γιατρος διαβεβαιωσει εναν ασθενη του που πασχει απο προχωρημενο καρκινο οτι δεν εχει τιποτα,αυτο πιθανως θα κανει την ζωη του ασθενους ευτυχεστερη ομως δεν σημαινει οτι του λεει την αληθεια.Το τι «νοιωθει» κανεις δεν εχει πολυ σχεση με την αληθεια ενος ισχυρισμου.

    Σχόλιο από Takis Michas — Μαρτίου 29, 2007 @ 12:36 μμ | Απάντηση

  4. Δεν αντιλέγω .Απλως εμένα μ’ενδιαφέρει περισσότερο η λογική του συναισθήματος παρά το συναίσθημα του ισχυρισμού. Καλή σου μέρα.

    Σχόλιο από imikrimarika — Μαρτίου 29, 2007 @ 12:55 μμ | Απάντηση

  5. Τάκη, στο κείμενό σου μπλέκονται δύο διαφορετικά ονόματα Ριτσαρντ Ντοκινς και Ρόναλντ Ντουόρκιν, δεν καταλαβαίνω γιατί! Μάλλον εννοείς τον πρώτο Richard Dawkins, ο οποίο έχει δημιουργήσει και ένα Ίδρυμα με το όνομά του: Richard Dawkins Foundation.

    Μέσα στα πολλά επιστημονικά τεκμηριωμένα που έχει πει ο Ντόκινς είναι και το εξής: Όταν ακούσουμε ένα παιδί 8-9-10 ετών να λέει «είμαι υπέρ του μονεταριστικού συστήματος, είμαι υπέρ σοσιαλισμού με δημοκρατικό πρόσωπο κλπ.», σίγουρα θα σκεφτούμε ότι αυτό το παιδί παπαγαλίζει συνθήματα που δεν καταλαβαίνει τί σημαίνουν. Γιατί όμως τότε μαθαίνουν τα παιδιά στο σχολείο να λένε ότι «είμαι χριστιανός, είμαι μωαμεθανός, είμαι βουδιστής κ.ο.κ.», τί καταλαβαίνουν από αυτές τις έννοιες και το περιεχόμενό τους;

    Γι’ αυτό επιμένει ο Ντόκινς ότι πρέπει να αποσυνδεθεί τελείως το σχολείο από οποιαδήποτε θρησκευτική εκπαίδευση, η οποία πρέπει να αποτελεί αρμοδιότητα και ευθύνη της οικογένειας του παιδιού! Άντε να το πεις στον Χριστόδουλο που θα χάσει πελατεία! Να σημειώσω ότι στο ελληνικό Σύνταγμα γίνεται η σύνδεση του σχολείου με τη θρησκευτική εκπαίδευση στο γνωστό άρθρο 16!

    Σε πρώτη ευκαιρία να πάρεις μια συνέντευξη από το συγκεκριμένο διανοητή, είναι εντυπωσιακός!

    Σχόλιο από sfrang — Μαρτίου 29, 2007 @ 4:53 μμ | Απάντηση

  6. Ο εν λόγω κύριος έχει υπόψη του μια προτεσταντικού τύπου άποψη για τη θρησκεία.Την τοποθετεί ως αντίπαλο της επιστήμης,κάνοντας έτσι το ίδιο λάθος που έκαναν όλοι οι δυτικοί διανοητές/εχθροί της θρησκείας.Μέσα στις ανακρίβειές του λέει μόνο μια σωστή πρόταση:Η επιστήμη και η θρησκεία έχουν χωριστά γνωστικά πεδία.Η Ορθόδοξη θεολογία έχει προ πολλού απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα και γι’αυτό το λόγο δεν υπήρξε η πολυδιάσπαση των απόψεων όπως στη Δύση ούτε κάποιος πόλεμος θρησκείας/επιστήμης.Η επιστήμη αναφέρεται στον κτιστό κόσμο και η θρησκεία στον άκτιστο.Η επιστήμη στο Μη Ον και η θρησκεία στο Ον(αν θέλουμε να το πούμε αριστοτελικά).Η φύση του χριστιανισμού είναι οντολογική και όχι γνωσιολογική-τουλάχιστον στην Ορθόδοξη Ανατολή.Τα επιχειρήματα του εν λόγω καθηγητή είναι παιδικά και ξεπερασμένα ενώ το παράδειγμα με τον καρκίνο ατυχές και απλό…

    Σχόλιο από panos31 — Μαρτίου 29, 2007 @ 11:22 μμ | Απάντηση

  7. panos31, έλα όμως που παρεμβαίνει ο θρησκευτικός μηχανισμός στην επιστήμη και δηλώνει ότι δεν ισχύουν αυτά που λέει ο Δαρβίνος. Επειδή δεν επέβαλε δε να διαγραφεί η θεωρία της εξέλιξης από τα σχολικά βιβλία Βιολογίας, κατάφερε μέσω του αγαπητού της Πέτρου Ευθυμίου να τεθεί το συγκεκριμένο κεφάλειο στο τέλος του βιβλίου και να μη διδάσκεται ποτέ.
    Όλη η θρησκευτική διδασκαλία στηρίζεται στις γραφές, οι οποίες είναι γραμμένες σύμφωνα με το γεωκεντρικό σύστημα «Στήτω ήλιος κατά Γαβαών…»
    Στα Δίπτυχα της ελλαδικής Εκκλησίας αναγράφεται ότι βρισκόμαστε στο έτος 6 χιλιάδες κάτι από κτήσεως κόσμου (άρα οι δεινόσαυροι με ηλικία δεκάδων και εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών είναι παραμύθια).
    Αυτά τα ολίγα δεν δείχνουν ήδη μια εμπλοκή; Επειδή εισάγουν οι θεολόγοι αδιευκρίνιστες έννοιες, πιστεύεις ότι έλυσαν με τα λόγια το πρόβλημα;

    Σχόλιο από sfrang — Απρίλιος 12, 2007 @ 1:49 μμ | Απάντηση

  8. Αν η πίστη στο αναπόδεκτο δεν είναι τροχοπέδη στον ορθολογισμό και την επιστήμη τότε τι είναι;

    Σχόλιο από SimonSays — Απρίλιος 27, 2007 @ 7:36 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: