matchpoint

Μαΐου 29, 2007

Γιατί ο Σαρκοζί δεν είναι Ελληνας πολιτικός

Filed under: Uncategorized — Takis Michas @ 10:03 πμ

ID: 1462544
Εντυπο: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Ημ/νία: 15/05/2007
Σε

Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ

Πολλοί αναλυτές και πολιτικοί της Δεξιάς στην Ελλάδα, πανηγυρίζοντας τη νίκη του Νικολά Σαρκοζί έσπευδαν να τον παρομοιάσουν με ηγετικές φυσιογνωμίες του ομολόγου ντόπιου χώρου. Η παρομοίωση αυτή είναι ατυχέστατη.Υπάρχουν τρεις κυρίως λόγοι που διαφοροποιούν τον Γάλλο πολιτικό από τις αντίστοιχες ηγετικές φυσιογνωμίες της Δεξιάς στην Ελλάδα.

Πρώτον, ο Σαρκοζί ήταν ένας «ξένος» προς το γαλλικό πολιτικό κατεστημένο, γιος ενός Ούγγρου μετανάστη που ήρθε στη Γαλλία για να διαφύγει από το κομμουνιστικό καθεστώς, και δεν είχε ούτε τις οικογενειακές ούτε τις άλλες διασυνδέσεις, τις οποίες προϋποθέτει η ανέλιξη στην πολιτική. Ο,τι κατάφερε ο Σαρκοζί, το κατάφερε με σκληρή δουλειά και με τεράστιο ταλέντο. Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι, φυσικά, εντελώς διαφορετική. Ολα τα ηγετικά στελέχη της Δεξιάς είναι μέλη οικογενειακών δυναστειών και δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυρισθεί κανείς ότι, στο χώρο αυτό, η διαμόρφωση των εκλογικών ψηφοδελτίων αντανακλά σχέσεις συγγένειας. Σε ένα τέτοιο πολιτικό-θεσμικό πλαίσιο, όπως το ελληνικό, η πολιτική ανάδειξη ενός ατόμου χωρίς οικογενειακές διασυνδέσεις και μάλιστα ενός γιου μετανάστη -όπως είναι ο Σαρκοζί- σε ηγετική φυσιογνωμία της Δεξιάς θα ήταν αδιανόητη.

Δεύτερον, ο Σαρκοζί δεν δίστασε να καυτηριάσει τις πολιτικές που ακολούθησαν προηγούμενες κυβερνήσεις της γκολικής Δεξιάς και να αποδώσει και σε αυτές ένα σημαντικό μέρος της ευθύνης για τα σημερινά αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η Γαλλία. Σύμφωνα με τον Σαρκοζί, οι πολιτικές που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία 25 χρόνια κατέστρεψαν την έννοια της αξίας της εργασίας και θεμελίωσαν την αντίληψη ότι το σύστημα κοινωνικών παροχών μπορεί να διατηρηθεί αιωνίως και ανεξάρτητα από τις επιδόσεις της οικονομίας.

Η ανεργία τις περασμένες δεκαετίες σπανίως έπεσε κάτω από το σκανδαλώδες 8%, ενώ το γαλλικό ΑΕΠ, το οποίο το 1970 ήταν μεγαλύτερο του αγγλικού, σήμερα είναι κατά 5% μικρότερο.

Αυτή, φυσικά, η κριτική του παρελθόντος θα ήταν αδιανόητη στην Ελλάδα. Μπορείτε π.χ. ποτέ να φαντασθείτε τον σημερινό πρωθυπουργό να κατηγορεί την κυβέρνηση της Ν.Δ. της περιόδου 1974-81 ότι έθεσε τις βάσεις του κρατικού γιγαντισμού και της διαφθοράς (π.χ. «προβληματικές» επιχειρήσεις), τις συνέπειες των οποίων πληρώνουμε σήμερα; Ή να κατηγορεί την κυβέρνηση της Ν.Δ. της περιόδου 1990-94 για το σημερινό αδιέξοδο σε εθνικά θέματα, όπως το μακεδονικό;

Τρίτον, ο Σαρκοζί δεν δίστασε να συγκρουσθεί με ορισμένες, από τις πιο βαθιά ριζωμένες, αντιλήψεις, τόσο στον χώρο του όσο και ευρύτερα στην κοινωνία. Κλασικό παράδειγμα είναι το θέμα των ΗΠΑ. Μια από τις πιο παγιωμένες αντιλήψεις, στον χώρο της γκολικής Δεξιάς είναι η άποψη σύμφωνα με την οποία η Ευρώπη βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ. Η αντιπαράθεση αυτή είναι «δομική», δηλαδή δεν επηρεάζεται από τον χαρακτήρα των εκάστοτε κυβερνήσεων, αλλά πηγάζει από τις νομοτέλειες του γεωπολιτικού συστήματος. Την αντίληψη αυτή αμφισβήτησε άμεσα ο Σαρκοζί. Ετσι στην πρόσφατη επίσκεψή του στις ΗΠΑ άσκησε σκληρή κριτική σε αυτή την άποψη, διακηρύσσοντας ότι «είναι αδιανόητο η Ευρώπη να προσπαθεί να διαμορφώσει την ταυτότητά της σε αντίθεση με τις ΗΠΑ». Επίσης είναι ενδιαφέρον ότι δεν αισθάνθηκε ποτέ την ανάγκη να απολογηθεί για την έλλειψη αντιαμερικανισμού που τον χαρακτηρίζει. «Δεν έχω κανένα πρόβλημα να απολογηθώ, είπε, για το γεγονός ότι αισθάνομαι κοντά στη μεγαλύτερη δημοκρατία στον κόσμο».

Και στο σημείο της υιοθέτησης αντιδημοφιλών απόψεων ο Σαρκοζί απέχει παρασάγγας από τους Ελληνες ομολόγους του. Δύσκολα θα βρει κανείς δήλωση ηγετικού στελέχους της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα τα τελευταία έτη που να μην είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένο με τις δημοσκοπήσεις. Δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυρισθεί κανείς ότι σε αντίθεση με τον Σαρκοζί οι ηγέτες της Δεξιάς στην Ελλάδα απλώς αναμασούν τις κοινοτοπίες που τους υπαγορεύουν οι σύμβουλοι επικοινωνίας.

Μπορεί κανείς, εν κατακλείδι, να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις πολιτικές απόψεις του νέου Γάλλου προέδρου, όμως αυτό το οποίο είναι βέβαιο, είναι ότι ο Σαρκοζί δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τους πολιτικούς ομολόγους του στην Ελλάδα. Το γεγονός ότι δεν προέρχεται από οικογενειακή δυναστεία, ότι ήταν γιος μετανάστη, ότι δεν διστάζει να ασκήσει κριτική εναντίον της πολιτικής που ακολούθησαν κυβερνήσεις του χώρου του και, τέλος και κυρίως, ότι δεν διστάζει να συγκρουσθεί με τις κυρίαρχες αντιλήψεις της χώρας του, τον διαφοροποιεί ριζικά από τους Ελληνες πολιτικούς της Δεξιάς.

http://www.tmichas.wordpress.com

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: