matchpoint

Σεπτεμβρίου 23, 2007

Η ηττα και οι «στροφες»

Filed under: Uncategorized — Takis Michas @ 6:48 μμ

 Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ 

Δεν είχαν προλάβει να κλείσουν οι κάλπες στις εκλογές του 2004 και οι αριστερογενείς «αναλυτές» είχαν βγάλει τα συμπεράσματά τους: Η ήττα του ΠΑΣΟΚ οφειλόταν στη «νεοφιλεύθερη» στροφή του ΠΑΣΟΚ όπως εκφράστηκε από την απόφαση του Γ. Παπανδρέου να συμπεριλάβει τους Στέφανο Μάνο και Ανδρέα Ανδριανόπουλο στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Και ερχόμαστε στις εκλογές του 2007. Οι Μάνος και Ανδριανόπουλος αποτελούν μακρινό παρελθόν όπως μακρινό παρελθόν αποτελεί και το οποιοδήποτε φλερτάρισμα του Γ. Παπανδρέου με τις ιδέες του «Τρίτου Δρόμου» των Μπλερ και Γκίντενς. Αντίθετα η πορεία του νέου ηγέτη του ΠΑΣΟΚ κατά τα 3 έτη της παραμονής του στην ηγεσία του κόμματος αποτελεί ένα σταθερό πισωγύρισμα στην «ξύλινη» αριστερή γλώσσα του «πατριωτικού» ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80. Η γλώσσα της ατομικής υπευθυνότητας, των επιλογών, της επιχειρηματικότητας -όλα αυτά διαγράφησαν μονοκονδυλιά στο όνομα της διόγκωσης των δημοσίων δαπανών και της ενίσχυσης των κρατικών μονοπωλίων. Αντί να επισημαίνει την ανεπάρκεια των λεγόμενων «μεταρρυθμίσεων» που πρότεινε η Ν.Δ. και να ζητεί βαθύτερες, το ΠΑΣΟΚ αναλωνόταν σε μια υποστήριξη του στάτους κβο και των προνομίων των οργανωμένων ομάδων συμφερόντων.

Θα περίμενε κανείς λοιπόν, στη βάση των προαναφερθεισών αναλύσεων, ότι το ΠΑΣΟΚ θα θριάμβευε σε αυτές τις εκλογές. Ομως αυτό δεν συνέβη. Αντίθετα έπαθε μια από τις μεγαλύτερες πανωλεθρίες της ιστορίας του αντιμετωπίζοντας τη «χειρότερη κυβέρνηση από την περίοδο της Μεταπολίτευσης»!

Παρ όλα αυτά και σε πείσμα της πραγματικότητας οι αριστεροί αναλύτες επιμένουν να αποδίδουν την ήττα του ΠΑΣΟΚ στη… «νεοφιλελεύθερη» στροφή του και να ζητούν πιο αριστερή πολιτική!

«Είναι απίστευτο πως ορισμένοι αναλυτές αρνούνται να δουν τα εμπειρικά δεδομένα» μας λέει ο Α. Ανδριανόπουλος. «Οταν ο ΓΑΠ ανακοίνωσε τη συμμετοχή μας το 2004 η ψαλίδα της διαφοράς του με τη Ν.Δ. στις δημοσκοπήσεις μειώθηκε. Αρχισε πάλι να διευρύνεται όταν ο ΓΑΠ σήκωσε τη συνθηματολογία τού «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Αυτό έγινε και σήμερα. Η καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ οφείλεται ασφαλώς στην επιστροφή του στην «ξύλινη» γλώσσα του παλαιού ΠΑΣΟΚ -με αποκορύφωμα την θριαμβευτική επανάκαμψη του Κώστα Λαλιώτη κατά την προεκλογική περίοδο που πλέον έπεισε οποιονδήποτε μετριοπαθή κεντροδεξιό που σκεφτόταν να ψηφίσει τον Γ. Παπανδρέου να ακούει ΠΑΣΟΚ και να τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση»!

Αναμφίβολα υπήρξαν διαρροές προς την Αριστερά. Ομως αυτή η μονομερής επικέντρωση σε αυτές τις διαρροές σημαίνει επικέντρωση στο δένδρο που κρύβει το δάσος. Και στην προκειμένη περίπτωση το «δάσος» είναι ο τεράστιος όγκος της μεσαίας τάξης που εγκλωβίζεται στη Νέα Δημοκρατία. «Το πρόβλημα» μας λέει ο Στέφανος Μάνος «δεν είναι τόσο οι διαρροές τού 3-4% προς της αριστερά. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν κατάφερε να προσελκύσει το εξοργισμένο απογοητευμένο τμήμα -10%-15%- της κεντροδεξιάς που αναγκάστηκαν να ψηφίσουν Ν.Δ. επειδή το ΠΑΣΟΚ δεν τους άφηνε άλλη επιλογή».

Αναμφίβολα για όλες αυτές τις δυσάρεστες εξελίξεις ο Γ. Παπανδρέου φέρει ένα τεράστιο μέρος της ευθύνης. Ομως από την άλλη πλευρά υπάρχουν και άλλα θέματα τα οποία θα πρέπει να επισημανθούν.

Ενα αφορά την επικοινωνία του κόμματος προς τα έξω τα τελευταία 3 έτη. Ακόμα και όταν μια ομιλία του Γ. Παπανδρέου περιείχε νέα και ενδιαφέροντα στοιχεία, το γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ φρόντιζε στα δελτία Τύπου να αποσιωπώνται αυτά τα σημεία και αντιθέτως να προβάλλονται όλες εκείνες οι κοινοτοπίες που υπογράμμιζαν την ταύτιση του «παλαιού» με το «νέο» ΠΑΣΟΚ. Ο δημοσιογράφος θα έπρεπε από μόνος του να ψάχνει στις ομιλίες του Γ. Παπανδρέου να βρίσκει τα νέα σημεία, κάτι φυσικά που ελάχιστοι είχαν το χρόνο να κάνουν. Αυτό φυσικά είχε αποτέλεσμα ότι σε ελάχιστο χρονικό διάστημα η εικόνα του Γ. Παπανδρέου ως του φορέα του «νέου» είχε εξανεμιστεί τελείως.

Εν κατακλείδι το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει ο Γ. Παπανδρέου στην προσπάθεια επανεκλογής του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θα είναι να πείσει μέλη και συμπαθούντες ότι εξακολουθεί να ισχύει ο λόγος για τον οποίο τον εξέλεξαν ηγέτη του ΠΑΣΟΚ το 2004: Οτι δηλαδή είναι ο φορέας ενός νέου πολιτικού λόγου και νέων αντιλήψεων. http://www.tmichas.wordpress.comΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 21/09/2007


Advertisements

10 Σχόλια »

  1. Αγαπητέ Τάκη,
    Η μεγαλύτερη πρόκληση του ΓΑΠ, είναι ότι πρέπει να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα, όπως έκανε και ο πατέρας του. Το μεγαλύτερο πρόβλημά του, είναι ότι μάλλον δεν μπορεί…

    Σχόλιο από Σεραφείμ Κωνσταντινίδης — Σεπτεμβρίου 23, 2007 @ 9:13 μμ | Απάντηση

  2. συμφωνώ απόλυτα με τα λεγόμενα σας
    αλλά ακόμα ποιο πολύ με το σχόλιο του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη

    Σχόλιο από sl — Σεπτεμβρίου 24, 2007 @ 10:10 πμ | Απάντηση

  3. Συμγωνώ και διαφωνώ συγχρόνως. Το πρόβλημα τοης Ελλάδας δεν είναι οι πολιτικοί μας όσο η δική μας άγνοια ή φόβος με τους κανόνες και την ουσιαστική δράση της ελεύθερης αγοράς. Οι περισσότεροι Έλληνες που γνωρίζω θέλουν το κράτος να τους προστατεύει. Θέλουν μια ισχυρή κεντρική διοίκηση. Τους είναι αδιανόητο πχ η τοπική κοινωνία της Δράμας να αποφασίζει πόσα σχολεία θα κτίσουν και ποιους δάσκαλους θα προσλάβουν. Και αυτοί οι δάσκαλοι να αποφασίζουν ποια βιβλία θα χρησιμοποιήσουν. Τους είναι αδιανόητο τα νοσοκομεία να θέτουν δικούς τους κανόνες λειτουργίας και επέκτασης χωρις να χρειάζονται καμιά έγκριση κανενός υπουργείου. Ή τα πανεπιστήμια να λειτουργούν αυτόνομα. Να επεκτείνονται αν το αποφασίσουν, να εφαρμόζουν το καθε ένα δικούς του κανόνες εισαγωγής ώστε αν δουν κάποια ιδιοφυϊα κάπου που είναι 14 χρονών, να μπορούν να τον εισαγάγουν κι ας μην έχει βγάλει Γυμνάσιο, και πολλά άλλα. Όπως γίνεται και στις ΗΠΑ.

    Δεν είναι τυχαίο οτι στις ΗΠΑ έχουμε την πιο αδύναμη κεντρική διοίκηση και συγχρόνως τα υψηλότερα επίπεδα καινοτομίας και παραγωγής.

    Σχόλιο από Αθηνά Σμιθ — Σεπτεμβρίου 25, 2007 @ 1:28 μμ | Απάντηση

  4. Telika opos apedikse shmera borei

    to karo prepei na sizitiseis ti tha exei mesa kai meta na dialekseis to allogo
    edo exoume thn periptosh pou o GAP katalabeinei oti to 2007
    oti allogo kai na exeis to karo den boreis na to kaneis ferrari

    opios katalave katalave

    Σχόλιο από badboy — Σεπτεμβρίου 26, 2007 @ 8:58 πμ | Απάντηση

  5. Ο Γ.Παπανδρέου προσπάθησε να δώσει φιλελευθερη χροια στον πολιτικό του λόγο. Ωστόσο υπονομευθηκε από τον κρατικιστικο-παρασιτικό μηχανισμό του κόμματος του. Ενδεικτικά αναφέρω το θέμα της παιδείας όπου έκανε την υπερβαση -για τα δεδομενα του ΠΑΣΟΚ- και μιλησε για το αντιδραστικο της κρατικοποίσης της ανωτατης εκπαιδευσης, μια φιλελευθερη αποψη που όμως δεν στηριχθηκε απο κανεναν αλλο. Με αποτελεσμα το αντιδραστικό της κρατικοποίησης της παιδείας να έχει εμφανιστεί ως προοδευτική νικη!!! Είναι το βαθυ ΠΑΣΟΚ που ωθησε τον Γ.Παπανδρέου πισω στον λαϊκισμο και την λογικη του ωριμου φρουτου και που τον οδήγησε στον μιμμιτισμό της ρητορείας του πατερα του. Δεν είναι ομως αυτη η φυση του Γ.Παπανδρέου για αυτο και εδεινε την εικονα του μη ειλικρινη έως γελοίου. Ο Γ.Παπανδρέου επρεπε το 2004 να εκκαθαρήσει το κομμα απο τους παρασιτικους/κρατικιστικους μηχανισμούς και να φιλελευθεροποιήσει την πολιτική του με τιμημα την εκλογική ηττα στις εκλογες του 2007 έστω και με ενα ποσοστό της ταξης του 30% αλλά με έπαθλο ένα ποσοστό που θα έφθανε ίσως και το 50% στις επομενες εκλογες. Δεν το έκανε, δεν τον αφησαν ή δεν ηθελε αρκετα. Ποτε όμως δεν είναι αργα…

    Σχόλιο από ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ — Σεπτεμβρίου 26, 2007 @ 10:21 πμ | Απάντηση

  6. poia einai h apopsh sas gia participatory economics Parecon?

    Σχόλιο από sl — Σεπτεμβρίου 26, 2007 @ 11:45 μμ | Απάντηση

  7. Ας πω εγώ τη γνώμη μου για το participatory economics. Μιλα για self-management αλλά στον οικονομικό τομέα μόνο μεσω του Participatory Planning όπου άτομα και συμβούλια προτείνουν σχέδια κατανάλωσης και παραγωγής. Αυτό -νομίζω- είναι ανεφάρμοστο, διότι ένα σοβαρό μέρος της καινοτομίας έχει προέλθει από άτομα που εφηύραν κάτι το οποίο στην άρχή είχε θεωρηθεί άχρηστο από τους περισσότερους. (Δεν μπορώ να φανταστώ ένα συμβούλιο να προτείνει την παραγωγή ενός Ipod πχ….) Αλλά σιγά σιγά εδραιώθηκε μέσα από τις δυνάμεις της ελεύθερης αγοράς.
    Το άλλο του πρόβλημα είναι οτι προυποθέτει την συνεργασια εκατομμυρίων ανθρώπων η οποία θα βασίζετο στην μέτρηση δυσκολία εργασίας, συγκρισης αυτής της δυσκολίας με άλλους, υπολογισμό σχετικών κόστων και «disutilities» και προσπάθεια εξισορόπησης της παραγωγικής δύναμης και κατανάλωσης δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Και η συνεργασία δισεκατομμυρίων είναι ανεφάρμοστη. Νομίζω.

    Η ιδεα του self management είναι πολύπλοκη σε αυτό το μοντέλο και τη χρησομοποιούν σαν αντιθεση του «class rule». Οχι με την έννοια της ισχυρής τοπικής αυτοδιοίκησης.
    Τα προβλήματα που κατακρίνει αυτο το μοντελο υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό κατα τη γνωμη μου όπου υπάρχει ισχυρή κυβερνητική εμπλοκή. Πχ η «δικτατορική» δύναμη μεγάλων επιχειρήσεων εμφανίζεται όταν υπάρχει και ισχυρή κρατική εμπλοκή με την οικονομία. (Σε μερικούς τομείς ακομα και στις ΗΠΑ γίνεται αυτό).

    Σχόλιο από Athena Smith — Σεπτεμβρίου 27, 2007 @ 12:54 μμ | Απάντηση

  8. Αγαπητέ κ. Μίχα,
    Η συγκεκριμένη σας τοποθέτηση θα με βρει απόλυτα σύμφωνο. Όπως όμως σύμφωνο θα με βρουν και τοποθετήσεις που αποτιμούν την ήττα ως αποτέλεσμα της αδυναμίας του ΠΑΣΟΚ να αποτελέσει πόλο συσπείρωσης της κεντροαριστεράς ως εναλλακτικής Κυβερνητικής πρότασης, απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
    Όχι δεν είμαι παράφρων. Κι αυτό αιτία της ήττας και τ΄άλλο. Καθώς και πολλά ακόμα. Που συνοψίζονται στη συνεχή υστέρηση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στη ΝΔ σε όλες τις δημοσκοπήσεις από 2004-2007 και -κυρίως- στη σημαντική υστέρηση του Παπανδρέου έναντι του Καραμανλή στην «καταλληλότητα» για πρωθυπουργός.
    Καλώς ή κακώς, το αντιπροσωπευτικό σύστημα λειτουργεί στην αναζήτηση αυτού που λέει και το όνομά του: αντιπροσώπους. Αντιπροσώπους ικανούς να διαχειριστούν τις τύχες της χώρας και να προωθήσουν μεταβολές και μεταρρυθμίσεις. Ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ αυτής της περιόδου δυστυχώς δεν μπόρεσαν να αποτελέσουν την αντιπροσώπευση της κοινωνίας και των ψηφοφόρων, στην έκταση και το εύρος που είχαν πετύχει ο Α.Παπανδρεου και ο Σημίτης.

    Σχόλιο από Γιώργος Σακελλίων — Σεπτεμβρίου 28, 2007 @ 7:02 πμ | Απάντηση

  9. Με την ανακοίνωση του Γιώργου ότι δεν θα συμβάλλει στην αναθεώρηση του Συντάγματος και ειδικότερα του άρθρου 16, το θέμα πάει πολύ πίσω, για μετά το 2015. Όμως, σε λίγες μέρες ή εβδομάδες αποφασίζει το ευρωπαϊκό δικαστήριο κατά πάσα βεβαιότητα ότι πρέπει να λειτουργήσουν ελεύθερα τα ΚΕΣ στην Ελλάδα -συμπράξεις ξένων ΑΕΙ με ντόπιες εκπαιδευτικές εταιρίες- και να αναγνωριστούν τα πτυχία τους.

    Έτσι, θα λειτουργούν αυτά τα ιδιότυπα «πανεπιστήμια» χωρίς έλεγχο του Υπουργείου Παιδείας, αφού κατά το Σύνταγμα δεν θα επιτρέπονται (άρθρο 16), αλλά θα λειτουργούν με βάση την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου και με τον έλεγχο των Υπουργείων Εμπορίου και Εργασίας, π.χ. αν λειτουργούν οι ταμειακές μηχανές, αν τηρείται το ωράριο του προωσπικού και άλλα τέτοια.

    Εννοείται ότι καθένας, αντί να πάει σε επαρχιακό εκπαιδευτικό ίδρυμα, θα μείνει Αθήνα ή Θεσ/νίκη και, με περίπου ίδια χρήματα και πιο εύκολες εκπαιδευτικές διαδικασίες, θα παίρνει πτυχίο του πανεπιστημίου Southampton, Birmingham, Edinburgh κτλ. Έτσι, η εμμονή σε μια ξεπερασμένη ιδεοληψία και η όψιμη «αριστερή» στροφή του Γιώργου θα παγιδεύσει το εκπαιδευτικό μας σύστημα για αρκετά χρόνια.

    Σχόλιο από sfrang — Σεπτεμβρίου 30, 2007 @ 6:50 μμ | Απάντηση

  10. Δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος. Είναι και το ήθος.. Δες εδώ:
    http://www.sofistis.wordpress.com

    Σχόλιο από SOFISTIS — Οκτώβριος 2, 2007 @ 8:42 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: