matchpoint

Οκτώβριος 15, 2007

Τα αγόρια «δολοφονούν» τις μανάδες τους!

Filed under: Evolutionary biology — Takis Michas @ 5:14 μμ

ID: 1500547
Εντυπο: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Ημ/νία: 15/10/2007
Σελ.: 62
Κατηγορία: Πλανήτης ΓΗ

Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ

Αναμφίβολα οι μανάδες είναι «κολλημένες» με τους γιους τους. Δεν θα είναι υπερβολή να ισχυρισθεί κανείς ότι στις μεσογειακές χώρες, τουλάχιστον, η πιο δραματική στιγμή στην ιστορία της μάνας είναι η ημέρα που ο κανακάρης της θα της ανακοινώσει ότι αποφάσισε να φύγει και να συζήσει με άλλη γυναίκα. Ομως ορισμένα πρόσφατα ευρήματα από το χώρο της Εξελικτικής Βιολογίας ίσως να κάνουν τις μανάδες να επανεξετάσουν το θέμα. Σύμφωνα με την εικόνα που προκύπτει από τις έρευνες, τα αγόρια είναι αδίστακτοι δολοφόνοι, που οδηγούν τη μητέρα τους σε πρώιμο θάνατο!

Αυτό είναι το αποτέλεσμα ερευνών της Φινλανδής καθηγήτριας Βιολογίας Βίρπι Λούμα, που δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του «Scientific American». Η βιολόγος και η ομάδα της μελέτησαν τα αρχεία διαφόρων ενοριών στη Φινλάνδια, τα οποία πήγαιναν αρκετούς αιώνες πίσω. Οι έρευνες έδειξαν ότι η ύπαρξη ενός αγοριού μπορεί να συντομεύσει τη ζωή της μητέρας του κατά 34 μήνες.

Σύμφωνα με τις στατιστικές, οι γυναίκες που έχουν αγόρια πεθαίνουν νωρίτερα από ό,τι οι γυναίκες με κορίτσια. Αυτό οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους: Βάρος -τα αγόρια είναι συνήθως μεγαλύτερα- και επίπεδα τεστοστερόνης. Η τεστοστερόνη μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας. Οι μητέρες αγοριών, όπως έδειξαν οι στατιστικές, ήταν ιδιαίτερα ευάλωτες σε μεταδοτικές ασθένειες, όπως π.χ. η φυματίωση. Επίσης η ανατροφή των αγοριών είναι πιο δύσκολη και απαιτεί τη δαπάνη περισσότερων φυσικών πόρων σε σχέση με την ανατροφή των κοριτσιών. Τέλος, τα αγόρια δεν συνηθίζουν όσο τα κορίτσια να φροντίζουν τις μητέρες τους όταν γεράσουν.

Ομως τα αγόρια δεν επιβαρύνουν απλώς τις μητέρες τους, αλλά και τα αδέλφια τους. Τα παιδιά που γεννιούνται μετά το αγόρι είναι πιο αδύνατα, κάνουν μικρότερες οικογένειες και είναι ευάλωτα σε μεταδοτικές ασθένειες. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το αν ο πρωτότοκος γιος πεθάνει στη νηπιακή ηλικία, γεγονός που σημαίνει ότι οι αρνητικές επιπτώσεις δεν είναι το αποτέλεσμα της σχέσης των αδελφών -π.χ. ανταγωνισμός για τροφή-, αλλά οφείλονται σε γενετικά αίτια.

Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στους διδύμους. Οπως έδειξαν στατιστικές από τη Φινλανδία των ετών 1734 έως 1883, τα κορίτσια με δίδυμο αδελφό είχαν -σε σχέση με τα κορίτσια που είχαν δίδυμη αδελφή- 25% λιγότερες πιθανότητες να κάνουν παιδιά, τουλάχιστον δύο λιγότερα παιδιά, και 15% λιγότερες πιθανότητες να παντρευτούν. Αυτές οι αρνητικές επιπτώσεις της ύπαρξης αρσενικού αδελφού ίσχυαν ανεξάρτητα από κοινωνική τάξη, ίσχυαν ακόμα και αν αδελφός πέθαινε στη γέννα και η δίδυμη αδελφή του ανατρεφόταν μόνη της. Ο λόγος για τον οποίο το γυναικείο ήμισυ των διδύμων μειονεκτεί οφείλεται στην πρώιμη έκθεση του εμβρύου στην τεστοστερόνη. Οι αρνητικές επιπτώσεις της ορμόνης έχουν αποδειχθεί και σε πειράματα με ποντίκια και αγελάδες. Αγελάδες που γεννούσαν δίδυμα μεικτού φύλου, το θηλυκό ήταν συνήθως στείρο.

Πάντως, ανεξάρτητα από τα αίτια, το γεγονός είναι ότι οι γυναίκες με δίδυμους αδελφούς αφήνουν πίσω τους 19% λιγότερα εγγόνια από ό,τι οι γυναίκες με δίδυμα αδέλφια του ίδιου φύλου. Από εξελικτικής λοιπόν σκοπιάς οι δίδυμοι του ίδιου φύλου βρίσκονται σε προνομιακή θέση (δηλ. αφήνουν περισσότερους απογόνους), σε σχέση με τους δίδυμους διαφορετικού φύλου.

Ενα άλλο μέρος των ερευνών της Φινλανδής βιολόγου αφορούσε τους ηλικιωμένους -η ύπαρξη των οποίων, από την εξελικτική σκοπιά πάντοτε, αποτελούσε ένα ερώτημα. Η Φινλανδή βιολόγος έδειξε ότι ενώ οι γιαγιάδες παίζουν έναν πολύ θετικό ρόλο στην ανατροφή των εγγονιών -άρα έχουν έναν εξελικτικό λόγο ύπαρξης-, το ίδιο δεν ισχύει με τους παπούδες. Δεν υπάρχει κανένας στατιστικός συσχετισμός μεταξύ της ύπαρξης ενός παππού και της πιθανότητας του εγγονού να κάνει περισσότερα παιδιά. «Τα στοιχεία μάς δείχνουν», αναφέρει η Φινλανδή βιολόγος, «ότι η παρουσία ενός παππού -σε αντίθεση με τη γιαγιά- δεν έχει θετικά αποτελέσματα (όσον αφορά τις αναπαραγωγικές δυνατότητες του εγγονού). Ισως αυτό να οφείλεται στο ότι τα εγγόνια δαπανούν πόρους για να φροντίσουν τους παππούδες… Ή ίσως να οφείλεται στο ότι ο παππούς έτρωγε το φαΐ τους. Ισως πάλι να οφείλεται στο ότι οι άνδρες μπορούν να αναπαράγουν μέχρι τα βαθιά γεράματα. Αυτό σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρονται για άλλους πλην των παιδιών τους».

http://www.tmichas.worpress.com


Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Στήλη: ΠΛΑΝΗΤΗΣ-ΓΗ

Διάφορα: ΙΔΕΕΣ – ΓΕΓΟΝΟΤΑ- ΠΡΟΣΩΠΑ

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Ισως παλιότερα να ήταν έτσι, όμως οι καιροί αλλάζουν. Στη σύγχρονη εποχή οι διακρίσεις των φύλων έχουν αμβλυνθεί, οι πόροι μια μέσης οικογένειας είναι σημαντικά υψηλότεροι από ότι ήταν ένα αιώνα πίσω.

    Σχόλιο από elias — Οκτώβριος 17, 2007 @ 8:06 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: