matchpoint

Φεβρουαρίου 20, 2008

Η ωρα των «κοινωνικων επιχειρηματιων»!

Filed under: Politics and Economics — Takis Michas @ 7:42 πμ

 Η ώρα των «κοινωνικών επιχειρηματιών»! Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ 

Οι φορείς της αλλαγής σήμερα δεν πιστεύουν στην πολιτική. Πιστεύουν στην αγορά. Γι’ αυτό οι επαναστάτες του μέλλοντος στρέφονται προς την επιχειρηματική δραστηριότητα. Αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, αν θέλεις να πολεμήσεις την φτώχεια και το AIDS αν θέλεις να στηρίξεις τους μικροπαραγωγούς καφέ σε μια χώρα του Τρίτου Κόσμου, αν θες να διασφαλίσεις πόσιμο νερό σε μια περιοχή, τότε ξέχασε την πολιτική και τους πολιτικούς. Δημιούργησε μια επιχείρηση και εντάξου στον ολοένα αυξανόμενο αριθμό των «κοινωνικών επιχειρηματιών».

Αυτό ήταν το μήνυμα της πρόσφατης συνάντησης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός. Εκεί φέτος τόσο οι παραδοσιακοί μεγαλοεπιχειρηματίες όσο και οι πολιτικοί επισκιάστηκαν από μια νέα ομάδα ανθρώπων: τους «κοινωνικούς επιχειρηματίες».

Ο κοινωνικός επιχειρηματίας βλέπει ένα πρόβλημα στον κόσμο και προσπαθεί να το λύσει φτιάχνοντας μια εταιρεία που ικανοποιεί τις ανάγκες της περιοχής. Τις περισσότερες φορές η επιχείρηση λειτουργεί στη βάση των μηχανισμών της αγοράς. Απ’ αυτή τη σκοπιά οι κοινωνικοί επιχειρηματίες δεν αρνούνται το κέρδος. Αντίθετα όλοι αναγνωρίζουν ότι προκειμένου να μπορεί η επιχείρηση να λειτουργεί και να εκτελεί το κοινωνικό έργο της θα πρέπει να είναι κερδοφόρα. Αυτό διασφαλίζει τη συνέχεια στις προσπάθειες να λυθεί το πρόβλημα μιας περιοχής ή μιας ομάδας ανθρώπων.

Η συζήτηση για το φαινόμενο των « κοινωνικών επιχειρηματιών» έχει πάρει τα τελευταία χρόνια εκρηκτικές διαστάσεις και αυτό άλλωστε εξηγεί τη σημαντική παρουσία που είχε αυτό το θέμα στην ατζέντα του Νταβός. Ο συνδυασμός της ανθρωπιστικής εργασίας με τους μηχανισμούς της αγοράς έχει καταστήσει τη φιλανθρωπία αποδοτική από οικονομικής άποψης.

Η πιο γνωστη κοινωνική επιχείρηση είναι αναμφίβολα η Τράπεζα Γκράμιν στο Μπανγκλαντές, την οποία δημιούργησε ο νομπελίστας Μοχάμεντ Γιανούς. Η τράπεζα είχε αρχικό στόχο να παρέχει μικροδάνεια σε τοπικούς μικροεπιχειρηματίες, τα οποία θα τους βοηθούσε να αυξήσουν τα εισοδήματά τους. Η προσπάθεια υπήρξε τόσο επιτυχής που σήμερα η Γκράμιν έχει 43 υποκαταστήματα σε διάφορα μέρη του κόσμου. Αυτά τα δάνεια βοήθησαν εκατομμύρια ανθρώπους να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Παράλληλα η τράπεζα είχε ικανοποιητικές αποδόσεις για τους μετόχους της.

Ενας από τα άτομα που εμπνεύστηκε από το παράδειγμα του κ. Γιούνους ήταν η Ροζάνε Ζαφίρ, μία νεαρή Πακιστανή οικονομολόγος. Εγκατέλειψε τη δουλειά της και δημιούργησε την εταιρεία Κασφ. Πρόκειται για ένα πιστωτικό ίδρυμα που σήμερα δίνει σε εκατομμύρια Πακιστανές τη δυνατότητα να βελτιώσουν την οικονομική και κοινωνική κατάστασή τους.

Πρόσφατα άνοιξε και στη Δανία η τράπεζα MYC4, που λειτουργεί στο Διαδίκτυο. Η τράπεζα δημιουργήθηκε για να ενισχύσει τους παραγωγούς στην Αφρική. Τα δάνεια παρέχονται από τους χρήστες του δικτύου, που μόνοι τους αποφασίζουν ποιες δραστηριότητες θα χρηματοδοτήσουν και μπορούν να παρακολουθούν κάθε στιγμή την εξέλιξη του δανείου τους. Μέχρι σήμερα περίπου 3.000 επενδυτές -άτομα και εταιρείες- έχουν δώσει περίπου 500 δάνεια που έχουν βελτιώσει τις ζωές 10.000 ανθρώπων στην Αφρική. Το 96% των δανείων έχουν ξεπληρωθεί.

Στην Αφρική, όπου τα παιδιά πεθαίνουν από διάρροια και έλλειψη υγιεινής, ο Ισαάκ Ντουροσάγια λειτουργεί ένα σύστημα φραντσάιζ για κινητές τουαλέτες. Παρέχει κινητές τουαλέτες σε άνεργους νέους στις φτωχογειτονιές, τις οποίες χρησιμοποιούν οι κάτοικοι (που δεν έχουν τουαλέτες σπίτι τους) έναντι ενός μικροποσού. Οι νέοι, που λειτουργούν το σύστημα, κράτουν το 60% των εσόδων και δίνουν τα υπόλοιπα στον κ. Ντουροσάγια.

Στην Αυστραλία ο Νικ Φρανκ ηγείται μιας επιχείρησης με τίτλο «Easy Being Green». Στόχος της επιχείρησης είναι να μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στο 70% των νοικοκυριών της χώρας τα επόμενα δέκα έτη. Δίνει λοιπόν δωρεάν λάμπες χαμηλής ενέργειας και τηλέφωνα ντους ασθενούς ροής στα νοικοκυριά και σε αντάλλαγμα αυτά του παραχωρούν τα δικαιώματα στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που θα επιτύχουν χρησιμοποιώντας εργαλεία που τους παρέχει. Μετά η επιχείρησή του πουλάει αυτά τα δικαιώματα σε βιομηχανίες και με αυτό τον τρόπο συντηρείται.

Μια άλλη κοινωνική επιχείρηση, στον κλάδο της ψυχαγωγίας, είναι η μεξικανική Cinepop. Η εταιρεία αυτή έναντι ενός πολύ μικρού τιμήματος κάνει προβολές κινηματογραφικών έργων σε υπαίθριους χώρους στις φτωχογειτονιές της χώρας.

«Στο παρελθόν», λέει ο καθηγητής Κάι Χόκερτς από την Επιχειρηματική Σχολή της Κοπεγχάγης, «οι άνθρωποι διαμαρτύρονταν στους πολιτικούς για τις αδικίες του κόσμου. Θεωρούσαν ότι οι επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν το κακό και ότι ο καπιταλισμός δημιουργεί μόνο προβλήματα. Ομως σήμερα η κατάσταση είναι η αντίστροφη. Η νέα γενιά έχει πολύ χαμηλές προσδοκίες από το κράτος. Δεν πιστεύουν ότι η πολιτική μπορεί να αλλάξει πολλά πράγματα, ενώ οι περισσότεροι έχουν πειστεί ότι οι επιχειρηματίες μπορούν να τα καταφέρουν. Δεν πρόκειται για ένα κίνημα διαμαρτυρίας.Υπάρχει η ελπίδα ότι μπορείς να αλλάξεις πολλά πράγματα μέσω του μηχανισμού της αγοράς».

Το κεντρικό χαρακτηριστικό των «κοινωνικών επιχειρηματιών» είναι ότι δεν θεωρούν ότι η αγαθοεργία και το κέρδος έρχονται σε αντίθεση. Δεν μπορείς να καταπολεμήσεις τη φτώχεια, αν δεν έχεις έσοδα τα οποία σου επιτρέπουν να συνεχίσεις τις δραστηριότητές σου.

www.tmichas.wordpress.com

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 18/02/2008

Advertisements

Φεβρουαρίου 18, 2008

Greece and the war in Bosnia

Filed under: English texts — Takis Michas @ 5:38 μμ

A Front-Page  interview with Takis Michas in the leading  Bosnian Political Review Star Bih(www.startbih.info)

(18/02/08)

(At the end of the Interview some extracts are provided in English)

Intervju: Takis Michas

Grci se ne kaju zbog podrške zločincima

Novinar dnevnih novina Eleftherotypia i saradnik Wall Street Journala, autor knjige “Nesveta alijansa” po prvi put za bh. medije govori o reakcijama koje je izazvala njegova knjiga, prijetnjama i pritiscima koje je doživio nakon objavljivanja knjige te odgovornosti grčkih političara za učešće u zločinu. Nazavan je i crnom ovcom grčkog novinarstva, a o načinima na koji mu je prijećeno te profesionalnim pritiscima koje je doživio ne želi direktno govoriti, kaže – to je iza njega i ne želi se na to vraćatiRazgovarao: Almir PanjetaGrčki novinar Takis Michas suočio se sa burom javnog nezadovoljstva kada je objavio knjigu Nesveta alijansa u kojoj govori o umiješanosti Grčke u zločine u BiH i pad Srebrenice. Doživio je i osude grčkih kolega novinara, među kojima je poznat kao crna ovca jer se odbijao priključiti trendu pune podrške pravoslavnoj braći tokom rata u nekadašnjoj Jugoslaviji. U početku knjige, Michas je citirao jednog od grčkih boraca koji su učestvovali u osvajanju Srebrenice. Nakon što je artiljerija prestala bombardovati, uletjeli smo i ‘počistili’ mjesto! – kazao je tad pripadnik Grčke dobrovoljačke garde, jedinice koja je operirala u Vlasenici. Prema podacima iz knjige, garda je formirana u martu 1995. na zahtjev generala Mladića, glavnokomandujućeg vojske bosanskih Srba, i bila je potpuno integrirana u njegove snage. Iako su mnogi ovu knjigu nazvali knjigom koja govori o grčkim dobrovoljcima, ona je, kaže Michas u eksluzivnom razgovoru za Start, više knjiga koja govori o ukupnoj umiješanosti Grčke u rat u BiH, i to ne samo vojno, već moralno i ekonomski.  Iako je Grčka uloga u probijanju sankcija tokom ratova prilično poznata, knjiga po prvi put bilježi primjere dostupne čitalaštvu s engleskog govornog područja. Tri dana prije nego što je ubijen u oktobru 2000., srpski biznismen i lik iz svijeta podzemlja Vladimir Bokan dao je intervju Michasu. Bokan je preselio u Grčku 1992., a grčko državljanstvo je primio dvije godine potom. Michasu je pričao kako su grčke vlasti pomagale da se slomi ratni embargo na naftu za Srbiju i Crnu Goru a objasnio mu je kako je 1994. kupio plovilo da prevozi naftu iz državne rafinerije u Grčkoj do crnogorske luke Bar, odakle je išla dalje za Srbiju. Takis Michas, novinar dnevnih novina Eleftherotypia i saradnik Wall Street Journala, po prvi put za bh. medij govori o reakcijama koje je izazvala njegova knjiga, prijetnjama i pritiscima koje je doživio nakon objavljivanja knjige Nesveta alijansa te odgovornosti grčkih političara za učešće u zločinu.

Da li je bilo teško skupiti materijal za knjigu Nesveta alijansa u kojoj govorite o umiješanosti Grčke u rat u BiH te o učešću grčkih dobrovoljaca?

– Niko ne želi da priča o toj temi. U Grčkoj kao i u ostatku balkanskih zemalja nacionalizmi diktiraju situaciju u kojoj zločini počinjeni u ime nacije ustvari nisu zločini, dok još više iritiraju stavovi prema kojima sve treba skloniti ustranu s očiju javnosti.

Da li su Milošević i Karadžić imali otvorenu podršku grčkih vlasti?          

Moja knjiga pokazuje da je postojala masovna podrška naroda, medija, crkve i političke elite Miloševiću i njegovim pristalicama Karadžiću i Mladiću. U svojoj knjizi dokazujem da je ta podrška bila moralna, ekonomska, diplomatska i vojna.

Da li bi neko trebao odgovarati zbog takve podrške?       

  Nije pitanje da li bi neko trebao za to odgovarati ili ne. Svakome se desi da napravi političku grešku. Problem grčkih političara je taj što ne žele priznati svoje greške. Nijedan grčki političar nije imao snage reći Bosancima: Vidite, svjesni smo da smo bili na strani sa koljačima i zaista nam je žao zbog toga.

Kako javnost u Grčkoj generalno reagira na temu umiješanosti Grčke u rat u BiH?        

Većina ih je ravnodušna. A među onima koji pokazuju bilo kakav interes većina je onih koji još podržavaju rat koji su Srbi vodili u BiH.

Kako reagiraju na činjenicu da su se grčki dobrovoljci borili i ginuli u BiH?

Mnogi ljudi ili ne znaju ili ih nije briga. Kakogod, većina njih vrlo vjerovatno podupire napore naših hrabrih momaka koji su otišli da se bore na strani naše srpske braće.

Da li Vam je ikada neko prijetio?

Mnogo puta. Također, bilo je i određenih profesionalnih pritisaka, a to se dešava svakome ko se usudi pisati o nacionalno osjetljivim pitanjima i to na način koji ne odobravaju vladajući moćnici. .

Na koji način su Vam prijetili?– To je sad iza mene i zaista ne bih o tome želio pričati.

Kako su grčke vlasti reagirale na knjigu?       

  Potpuna zvanična tišina. Ali nezvanično, i socijalistička PASOK vlada kao i konzervativna ND vlada napravili su nekoliko pokušaja da me profesionalno ugroze. Naravno, nisam ni očekivao ništa drugo. 

Da li su, po Vašem mišljenju, grčke vlasti zaista podržavale volontere koji su dolazili da se bore u Bosnu?

Da. Regrutiranje tih dobrovoljaca kako bi išli i borili se protiv vlade u Sarajevu koju je priznavao i UN ali i Grčka, dešavalo se otvoreno i usred dana. Grčke vlasti nikada nisu pokušale to da spriječe.

 Znate li kako danas žive grčki dobrovoljci koji su se borili u BiH?        

 Ne. Nisam ragovarao s njima, s obzirom da su oni samo dio priče o grčkoj umiješanosti. Njihove izjave nalazio sam u intervjuima koje su davali nekim od grčkih novina.

Mislite li da su oni zadovoljni svojom ulogom u ratu u BiH?  

       Do sada nisam vidio da se neko od njih javno požalio. Mislim da oni i dalje smatraju kako su Bosanci krivi za rat i za sva počinjena zlodjela.

Koja je, prema informacijama koje ste prikupili, bila uloga grčkih dobrovoljaca u genocidu u Srebrenici?        

Neki od njih bili su prisutni prilikom podizanja grčke zastave nakon pada Srebrenice. Šta su tačno tamo radili prilična je nepoznanica, a oni sigurno neće hodati naokolo i reklamirati svoja djela iz straha od Haškog tribunala.  

Koliko ih se borilo u BiH?

Prema do sada dostupnim podacima, bilo ih je 100-tinjak. Ne znam koliko ih je poginulo ili ranjeno, niti sam čuo da postoje neki socijalni programi koji bi im pomagali.

Planirate li knjigu izdati i na bosanskom jeziku?    

     Ako neko od izdavača ima interes da je objavi, to neće biti problem. Također, ukoliko me neko pozove, rado ću gostovati u BiH. 

Translation of parts of the interview

 -You said that your book “Unholy Alliance :Greece and Milosevic’s Serbia” is about the Greek involvement in the conflict in former Yugoslavia. Can  you give me some more details about that involvement? Was there , in your opinion, open support to Milosevic and Karadzic? 

My book shows that there was open and massive support by the people, the media, the church and the political elite  for Milosevic and his henchmen Karadzic and Mladic.In my book I show  that this support was moral, political, economic, diplomatic and military.

-Who should be charged for that support? 

The question is not whether somebody should be charged. Everybody makes political mistakes. The problem with the Greek politicians is that they refuse to recognize their mistakes. Not a single Greek politician had the courage to say to  the Bosnians:”Look we recognize that we sided with those that massacred  your people and we are sorry for that!” 

How do people in Greece react to  such a topic? 

Most are indifferent. However among  those that show a certain interest, the majority still supports the Serb led war.

How did the goverment react to your book? 

Total official silence . But  unofficially  both the socialist PASOK government and the conservative ND government did not exactly try to help me in my  professional career. Of course I did not expect much else.

What do people in Greece generally think about the presence of Greek military volunteers in Bosnia fighting on the side of the Serbs ? Do they support or condemn them? 

Most people don’t know or don’t care. However  among those that know the majority would certainly support the effort of our brave lads that went to fight on the side of our Serbian brethren.

Do you think that Greek officials have supported the Greek volunteers in Bosnia?

Yes. The recruitment of those volunteers to go and  fight  against the Sarajevo government that was recognized officially by Greece and the UN, was taking place openly and in broad daylight in the early nineties. The Greek authorities never tried to stop it.

What do the volunteers  generaly think about the war in Bosnia?

That the Bosnians were to blame for the war and for the atrocities

What was their role in the Srebrenica genocide?

Some of them were present and helped hoist a Greek flag after the fall of the city. What they did exactly is unknown-in any case they would not go around advertising their acts  for fear of the Hague Tribunal.

Φεβρουαρίου 15, 2008

Πατριωτες Μεσογειακου τυπου

Filed under: Uncategorized — Takis Michas @ 6:33 πμ
Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ

Προσάρτηση της Κωνσταντινούπολης «ονειρεύεται» η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων φοιτητών! Ομως, ταυτόχρονα οι ερωτώμενοι διαφωνούν με την άποψη ότι τα σχολεία θα πρέπει να διδάσκουν την ίδια ιστορία που διδάχθηκαν οι παλαιότερες γενιές.

Χαρακτηρίζουν τους εαυτούς τους «Μεσογειακούς» και λατρεύουν το Ελευθέριο Βενιζέλο. Δέχονται το σχολείο και τις εφημερίδες ως κυριότερη πηγή γνώσης για την Ιστορία και απορρίπτουν την τηλεόραση. Παράλληλα, όμως, θεωρούν την διδασκαλία και τα βιβλία της Ιστορίας της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης «απωθητικά» και «αδιάφορα».

Αυτά είναι μερικά από τα αποτελέσματα μιας σφυγμομέτρησης μεταξύ φοιτητών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και της Κρήτης, που επιμελήθηκαν οι πανεπιστημιακοί Βασ. Γούναρης, Δημ. Λυβανιός, Νικ. Μανιτάκης και Γ. Στεφανίδης.

1 Στο ερώτημα για το πόσο παλιό είναι το ελληνικό έθνος το 50,2% αναφέρεται στην αρχαιότητα, ενώ το 46,5% το θεωρεί φαινόμενο της νεότερης εποχής. Το σχετικό ισοζύγιο στις γνώμες ανατρέπεται στο δείγμα των πρωτοετών του τμήματος ΜΜΕ του ΑΠΘ όπου μόνο ένας στους τρεις υιοθετεί τη νεωτερική άποψη για τη δημιουργία του έθνους μεταξύ 18ου και 20ού αιώνα.

Αυτό, σύμφωνα με τους εκπονητές της μελέτης, «αποτελεί στοιχείο ενδεικτικό για τη διαφορετική ιστορική προσέγγιση του εθνικού φαινομένου από τη μέση και την ανώτερη εκπαίδευση».

2 Τα δύο τρίτα των ερωτώμενων (67%) πιστεύει ότι η δυτικοευρωπαϊκή επιρροή έπαιξε τον πιο αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σύγχρονης Ελλάδας. Ακολουθούν η αρχαία ελληνική (41%), η βυζαντινή (38%), η οθωμανική (28%), η βαλκανική (17%) και η αμερικανική (17%).

3 «Μεσογειακός» είναι ο όρος με τον οποίο η πλειοψηφία (69%) περιγράφει τον σύγχρονο Ελληνα. Ακολουθεί το «Ευρωπαίος» (44%), το «Βαλκάνιος» (18%) και το «Μεσανατολίτης» (12%).

4 Η ελληνική γλώσσα (85%), η ιστορία (78%), η παράδοση και ο κοινός πολιτισμός (69%) είναι τα στοιχεία που θεωρούνται ότι προσδιορίζουν την ελληνική εθνική ταυτότητα. Η θρησκεία βρίσκεται στην τέταρτη θέση, όμως με χαμηλό ποσοστό, μόλις 18%.

5 Η συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών (68%) θα ήθελε η Κωνσταντινούπολη να περάσει στην κυριαρχία της Ελλάδας. Αναγνωρίζει, όμως, ταυτόχρονα ότι το όραμα αυτό δεν πρόκειται να υλοποιηθεί. Υπάρχει, ωστόσο, και ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό (30%) που χαρακτηρίζει παράλογο αυτό το όραμα. Είναι ενδιαφέρον ότι οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης κρίνουν παράλογο το στόχο αυτό σε υψηλότερο ποσοστό από κάθε άλλη κατηγορία φοιτητών.

6 Το μεγαλύτερο τμήμα των ερωτωμένων (38%) διαφωνεί με την άποψη του νομάρχη Θεσσαλονίκης Παν. Ψωμιάδη ότι «δεν είναι δυνατόν τα παιδιά μας να μάθουν διαφορετική ιστορία απ’ αυτή που μάθαμε εμείς και οι παππούδες μας». Το 34% συμφωνεί, ενώ το 24% δεν έχει άποψη.

7 Η συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών (86%) δηλώνει ότι χρωστά τις ιστορικές της γνώσεις στο σχολείο και κατά δεύτερο λόγο στο εξωσχολικό διάβασμα (54%).

Επίσης οι εφημερίδες και τα περιοδικά αποτελούν σχετικά υψηλή πηγή γνώσης (43%), ενώ αντίθετα τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα βρίσκονται στη χαμηλότερη θέση (14%).

8 «Αδιάφορη» χαρακτηρίζει τη διδασκαλία της Ιστορίας από τους καθηγητές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση σχεδόν το ήμισυ των ερωτωμένων ενώ 40% την θεωρεί «απωθητική». Επίσης τα διδακτικά βιβλία της Ιστορίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση χαρακτηρίζονται «απωθητικά» (37%) και «αδιάφορα» (38%). Μόλις το 24% θεωρεί «ελκυστικά» τα βιβλία.

9 Περισσότερα από τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων (68%) επιλέγουν τον Ελευθέριο Βενιζέλο ως τον πολιτικό που διαδραμάτισε τον πιο καθοριστικό ρόλο στην ελληνική ιστορία του 20ού αιώνα.

«Πάντως», σχολιάζουν οι μελετητές «η συμπάθεια αυτή δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ιδιαίτερη ένδειξη φιλελεύθερων ή εκσυγχρονιστικών τάσεων», αλλά οφείλεται στη «συστηματική προβολή του ως ιδεολογικού προγόνου από τα δύο μεγάλα κόμματα».

Δεύτερος κατατάσσεται ο Ανδρέας Παπανδρέου (9%), με σαφή διαφορά από τον τέταρτο Κωνσταντίνο Καραμανλή (5,7%). Τρίτος έρχεται ο Χαρίλαος Τρικούπης (6,7%) και ακολουθούν ο Γεώργιος Παπανδρέου (αλλά και ο Ιωάννης Μεταξάς), ο Κ. Σημίτης και ο Κ. Μητσοτάκης.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 10/02/2008
Copyright © 2007 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.

Blog στο WordPress.com.